سنگربانی از سفره ملت؛ چرا باید این «کتابِ بقا» را در آستانه نوروز ۱۴۰۵ خواند؟
این دفترِ راهنما، حکمِ «فانوسِ دریایی» در دل طوفان جنگ را دارد
علیرضا صفاخو – روزنامهنگار ارشد بخش کشاورزی و مدیر تلویزیون اینترنتی کشاورزپلاس
بهعنوان کسی که بالغ بر ۲۶ سال است در پهنه دشتها و مزارع این سرزمین قلم زدهام و فراز و فرودهای بسیاری را در تاریخ اقتصاد کشاورزی ایران به چشم دیدهام، باید اعتراف کنم که هرگز سندی به اندازه «راهنمای عملیاتی کنشگران زیستبوم فناوری کشاورزی در شرایط جنگی» مرا منقلب و البته امیدوار نکرده است. امروز، در ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ خورشیدی، در حالی که غبارِ جنگ بر آسمان وطن نشسته و نبردی ترکیبی، کیانِ ما را هدف گرفته است، این دفترِ راهنما، حکمِ «فانوسِ دریایی» در دل طوفان را دارد.
ما با روزگاری مواجهیم که در آن، مهاجمان نه فقط با موشک، بلکه با «ملخ، بدافزار، نهادههای سمی - آلوده یا شایعه» به جنگِ سفرههای ما میآیند. اما در این میان، آنچه مرا به وجد میآورد، انفعالشکنیِ نخبگانی است. در حالی که شاید انتظار میرفت در چنین بحرانِ جانکاهی، رخوت و یأس حکمفرما شود، آقایان دکتر موموندی و دکتر فرجی در اقدامی تحسینبرانگیز و مسئولانه، ردایِ عافیت را از تن کنده و در زیر امواج بمب و موشک زرهِ تدبیر بر تن کردهاند. آنها با تکیه بر دههها تجربه ترویجی، بهجای سرودنِ سوگنامه، «نقشه عملیاتِ بقا» را ترسیم کردهاند.
اما این سند، تنها یک مجموعه خشکِ فنی نیست؛ چرا که با قلمِ سحار و ویراستاریِ استادانه خانم دکتر «مرجان آشوری»، به اثری ماندگار و حماسی بدل گشته است. دکتر آشوری، که فرزندِ غیور و سربلندِ خطه لرستان است، با آن اشرافِ بیبدیل به علم ترویج کشاورزی و در عین حال ادبیات وزین پارسی، روحی در کالبد این کلمات دمیده که گویی «بُرنویِ غیرتِ لری» را در دستانِ واژگان قرار داده است! او با ظرافتِ تمام، علمِ پیچیده ترویج را با فصاحتِ کلام درآمیخته تا به هر خوانندهای، از مدیر ارشد تا کشاورزِ زحمتکش، نهیب بزند که «زمانِ اقدام، همین امروز است.»
استعارهای برای یک نبردِ نابرابر
مهاجمان به ایران در این جنگِ ترکیبی، به دنبالِ «قحطیِ ساختگی» هستند. آنها میخواهند «امید» را که استراتژیکترین نهاده مزارع ماست، احتکار کنند. اما این راهنما به ما میآموزد که در بحران، «رابطه علت و معلول، غیرخطی است». بستنِ یک جاده فرعی یا هک کردنِ یک سامانه آبیاری، میتواند قلعه امنیت غذایی را بلرزاند. لذا، نویسندگانِ این اثر با شجاعتِ تمام، «اصلِ سرعت بر دقت» را علم کردهاند؛ یعنی در زمانه آشوب، تصمیمِ سریع و حتی ناقص، 100 پله برتر از تحلیلهای طولانی و دیرهنگام است.
این سند، مخاطبان خود را به زیبایی دستهبندی کرده است. از پژوهشگری که باید آزمایشگاهش را به سنگر تبدیل کند، تا مروجی که باید در روستاها «شبکه بیسیمِ انسانی» بسازد، و تا مادری که در خانه با مدیریتِ ضایعاتِ نان، خِشابِ دفاعیِ کشور را پر میکند. این راهنما به ما میگوید که در اسفندِ خونینِ ۱۴۰۴ خورشیدی، هر کیسه شنی که جلوی انبارِ بذر قرار میگیرد، تیری است که به چشمِ بدخواهان نفوذ میکند.
یک فراخوانِ ملی برای مطالعه
من بهعنوان همکار و رفیقِ دیرینه شما در رسانه، از اعماق وجودم تمنا دارم: این سند را نه یکبار، بلکه چندینبار بخوانید. این راهنما را که لینک آن در انتهای این یادداشت در «کشاورزپلاس» در دسترس است در گروههای کشاورزی، در میانِ فناوران و حتی در جمعهای خانوادگی منتشر کنید. اگر میخواهیم فارغ از هر آنچه در عرصه نبردهای نظامی میگذرد یا خواهد گذشت، قدِ ملت زیر بارِ گرسنگی و کمبود مواد مُغذی خم نشود، باید به این «منشورِ غذایی مقاومت» اقتدا کنیم.
قدرِ این تلاشِ علمی و ادبی را بدانیم. دکتر موموندی، دکتر فرجی و دکتر آشوری، با این کار ثابت کردند که «ترویجِ کشاورزی»، در حقیقت «ترویجِ زندگی و غیرت» است. آنها اجازه ندادند تجربههای گرانسنگِ ترویج کشاورزی، زیرِ آوارِ جنگ مدفون شود.
همکارانِ من، کنشگرانِ غیور!
نوروز ۱۴۰۵ خورشیدی در راه است. بیایید با مطالعه و اجرای این دستورالعمل، سفرههای هفتسینِ خود را به نمادی از پایداری تبدیل کنیم. نگذاریم تاریخ قضاوت کند که ما در روزگارِ سختی، دست روی دست گذاشتیم. این راهنما، وصیتنامه عملیاتیِ تیم مدیریتی کشاورزپلاس برای حفظِ «ایران» و «شهروندان» آن است.
بخوانید، عمل کنید و امید را در شریانهای خاک جاری سازید.
گزارش معرفی این دستورالعمل را در لینک اینجا و فایل این دستورالعمل را میتوانید از لینک زیر دریافت کنید:
دانلود از اینجا
دیدگاه تان را بنویسید