حمل‌و نقل بین‌ المللی کالا در شرایط ویژه منطقه‌ای؛ از کارکرد اقتصادی تا نقش در امنیت کشور

نبض سفره، روی جاده؛ وقتی «لجستیک» سپرِ بلای «امنیت» می‌شود!

احسان ملک‌زاده، رئیس هیئت مدیره، اعلام کرد که در شرایط بحرانی و کم‌سابقه منطقه‌ای، حمل‌ونقل بین‌المللی کالا به یکی از ارکان کلیدی پایداری اقتصادی ایران و تضمین امنیت تأمین کالاهای اساسی و دارویی تبدیل شده است، به طوری که استمرار جریان واردات و توزیع این کالاها مستقیماً با ثبات بازار و آرامش عمومی در ارتباط است.

a6e1ccd4-357d-488b-a992-dd287a104540
 
احسان ملک‌زاده، رئیس هیأت مدیره انجمن صنفی شرکت‌های حمل‌ونقل بین‌المللی ایران

در شرایط خاص و کم‌سابقه کنونی که کشور متأثر از وضعیت جنگی و شرایط اضطراری در سطح منطقه قرار دارد، اهمیت زیرساخت‌های پشتیبان اقتصاد ملی بیش از پیش آشکار شده است. در این میان، حمل‌ونقل بین‌المللی کالا دیگر صرفاً یک خدمت لجستیکی تلقی نمی‌شود، بلکه به‌عنوان یکی از ارکان اصلی پایداری اقتصادی و تضمین‌کننده استمرار جریان تأمین کالا، جایگاهی راهبردی یافته است.

نقش این بخش به‌ویژه در تأمین کالاهای اساسی، اقلام حیاتی و دارویی، در شرایط فعلی اهمیتی دوچندان پیدا کرده و استمرار و کارآمدی آن، مستقیماً با ثبات بازار و آرامش عمومی در ارتباط است. فعالان حمل‌ونقل بین‌المللی کالا در تمامی شیوه‌ها اعم از دریایی، هوایی، ریلی، جاده‌ای و ترکیبی، در چنین شرایطی فراتر از نقش معمول خود، در حال ایفای وظیفه‌ای ملی در حفظ جریان ورود و توزیع کالا هستند.

با این حال، محیط عملیاتی این صنعت در شرایط جاری با افزایش قابل توجه ریسک‌ها و پیچیدگی‌ها مواجه شده است. تغییرات در کریدورهای بین‌المللی، محدودیت‌ها و ملاحظات جدید در مبادی حمل‌ونقل، و بروز اختلال در برخی مسیرها، موجب کاهش پیش‌بینی‌پذیری و افزایش هزینه‌های عملیاتی شده است. از سوی دیگر، ماندگاری محموله‌ها در بنادر واسط و کشورهای بین‌راهی، به‌ویژه در مورد کالاهای حساس و ضروری، به یکی از چالش‌های مهم تبدیل شده که مدیریت آن نیازمند هماهنگی‌های فرابخشی و تصمیم‌گیری‌های به‌موقع است.

همزمان، تغییر رفتار شرکای خارجی، افزایش سطح احتیاط در همکاری‌ها، و محدودیت‌های مرتبط با تبادلات مالی و بیمه‌ای، بر پیچیدگی فعالیت در این حوزه افزوده است. در کنار این موارد، محدودیت در دسترسی به تجهیزات و زیرساخت‌های پشتیبان نیز بر کارایی عملیات تأثیرگذار بوده است.

در چنین شرایطی، اهمیت نگاه کلان و هماهنگ به این بخش بیش از پیش نمایان می‌شود. حمل‌ونقل بین‌المللی نیازمند آن است که در سطح سیاست‌گذاری، به‌عنوان بخشی از زیرساخت تاب‌آوری اقتصادی کشور مورد توجه قرار گیرد. این امر مستلزم تقویت هماهنگی میان دستگاه‌های مرتبط، تسهیل فرآیندهای اجرایی در مبادی مختلف، و ایجاد سازوکارهای مؤثر برای مدیریت ریسک و واکنش سریع به تحولات محیطی است.

همچنین توجه به وضعیت محموله‌های در حال توقف در مسیرهای بین‌المللی و تلاش برای تسریع در تعیین تکلیف آن‌ها، به‌ویژه در حوزه کالاهای اساسی و دارویی، از جمله اقداماتی است که می‌تواند در کاهش آثار شرایط موجود نقش مؤثری ایفا نماید. ایجاد مسیرهای عملیاتی تسهیل‌شده و سازوکارهای مشترک برای رصد مستمر وضعیت، می‌تواند به افزایش کارآمدی این بخش در شرایط خاص کمک نماید.

در کنار این رویکرد کلان، بدیهی است که پایداری فعالیت شرکت‌های فعال در این حوزه نیز به‌عنوان بازوی اجرایی این سیستم، نیازمند توجه و حمایت متناسب با شرایط موجود است؛ حمایتی که می‌تواند در قالب سیاست‌های تسهیل‌گر در حوزه‌های مالی، بیمه‌ای و اجرایی، به حفظ ظرفیت‌های موجود و استمرار خدمت‌رسانی کمک نماید.

در مجموع، حمل‌ونقل بین‌المللی در شرایط کنونی، نه‌تنها یک بخش اقتصادی، بلکه یکی از مؤلفه‌های کلیدی در پایداری کشور و تضمین امنیت تأمین محسوب می‌شود. تقویت این بخش از طریق رویکردی هماهنگ، هوشمندانه و مبتنی بر درک شرایط، می‌تواند نقش مهمی در عبور موفق از وضعیت فعلی ایفا نماید.

مطلب مرتبط: 

 تمدید خودکار پروانه‌های ترانزیت تا پایان اردیبهشت ۱۴۰۵- لینک اینجا

دیدگاه تان را بنویسید

 

پربازدیدترین ها

d