رییس انجمن صنایع خوراک دام، طیور و آبزیان کشور و عضو هیئت نمایندگان اتاق بازرگانی تهران و ایران عنوان کرد:
تابآوری ایران در جنگ خاورمیانه و بحران تنگه هرمز، بالاتر از سایر کشورهای منطقه
در قلب خاورمیانه، جایی که گرد و غبارِ جنگ بر زمین نشسته و آسمان از دود انفجارهای بمباران کدر شده است، نبرد دیگری در جریان است؛ نبردِ خاموش اما سرنوشتساز علیه گرسنگی.
تصور کنید کارخانهای را که در آن، آژیر خطر به صدا درآمده، اما چراغهای تولید روشن ماندهاند. اینجاست که ژنرالهای صنعت خوراک، نه با رنجهای نظامی، که با کیسههای سویا و ذرت، با کشتیهای حامل نهادههای حیاتی و با سیمکشیهای تأمین ارز، نبردی دیگر راه میاندازند.
این نبرد، جنگِ تنگه نیست؛ جنگِ غذاست.
وقتی از دروازههای اقتصادِ جهان بسته میشوند، وقتی ارزهای ملی در برابر تورمِ جهانی میسوزند، وقتی تنگهٔ هرمز، این رگِ حیاتیِ جهان، مانند رگِ قلبی که لخته شده، به آرامی از کار میافتد؛ گروهی در ایران ایستادهاند که تصمیم گرفتهاند محاصره را بشکنند.
آنها میدانند که امنیتِ ملی در پروژکتورِ امنیت غذایی تعریف میشود. و این پروژکتور، از غذای پروتئینی تغذیه میکند.
در مصاحبهای اختصاصی و کوتاه با «مجید موافق قدیری»، رییس انجمن صنایع خوراک دام، طیور و آبزیان کشور و عضو هیئت نمایندگان اتاق بازرگانی تهران و ایران به این میرسیم که:
- چرا امنیت غذایی ایران، در زمان بحران، از بسیاری از کشورهای همسایه بالاتر است؟
- چه لنگرهای استراتژیک زیرساختی، ایران را در این طوفان نگه داشتهاند؟
- آیا واقعاً «بازارگاه» میتواند نجاتدهنده باشد؟
- و در نهایت؛ چه پیامی برای سربازان این جبههٔ خاموش داریم؟
در این مصاحبه، شما با واقعیاتی روبرو خواهید شد که از صفحاتِ گزارشهای رسمی بیرون میزند؛ از واقعیتهای میدانِ جنگ، نه از صفحاتِ کاغذ!
****************
جنگ تحمیلی تا چه اندازه در بازار صنایع خوراک دام، طیور و آبزیان ایران و کشورهای طرف تعامل با کشورمان تاثیرگذار بوده است؟
از منظر کارشناسان مربوطه امنیت غذایی و تابآوری ایران در زمان جنگ و بحران نسبت به بسیاری از کشورهای خاورمیانه و منطقه به چند دلیل ساختاری بالاتر ارزیابی میشود. این موضوع به ترکیبی از ظرفیت تولید داخلی، تنوع جغرافیایی، زیرساختهای کشاورزی و تجربه مدیریت بحران مربوط است. با این حال نمیتوانیم بگوییم این جنگ هیچ اثری بر زنجیره پروتئین دامی کشور نداشته و نخواهد داشت و چالشهایی مانند وابستگی شدید به واردات نهادههای دامی، محدودیت منابع آب و نوسانات اقتصادی بر این حوزه اثرگذار هستند. اما در مورد کشورهای منطقه؛ بسیاری از کشورهای خاورمیانه بیش از ۸۰ تا ۹۰ درصد از غذای تازه خود را وارد میکنند. در نتیجه در شرایط جنگ، بحران حملونقل یا اختلال در تجارت جهانی، باعث میشود این کشورها سریعتر با ریسک کمبود غذا مواجه شوند. چرا که منابع آب و زمین کشاورزی محدودی دارند و تولید داخلی کشاورزی آنها بسیار محدود است. در نتیجه در شرایط جنگ، بحران حملونقل یا اختلال در تجارت جهانی، این کشورها سریعتر با ریسک کمبود غذا مواجه میشوند. در همین زمینه گزارشهای بینالمللی نشان داده که بحران تنگه هرمز و جنگ رمضان باعث افزایش قیمت نهادههای دامی بین ۱۵ تا ۳۰ درصد شده است.
پیشبینی شما از بازار نهادههای این بخش با توجه به شرایط رخ داده در منطقه و بازار تقاضای حاکم بر صنعت شما طی هفتههای پیش رو چیست؟
مسلماً جنگ رمضان همراه با مشکلات همیشگی صنعت مانند فقدان ثبات ارزی، کندی سرعت تأمین ارز نهادههای دامی و کمبود حمایتهای مالی از تولیدکنندگان میتواند صنعت خوراک دام و مواد اولیه آن را تحت تاثیر خود قرار دهد. اگر مشکلات تأمین ارز حل شود و البته تامین مالی و سرمایه در گردش این صنعت به خوبی صورت گیرد، کارخانجات خوراک دام میتوانند در مدت کوتاهی تولید را ۱۰– ۱۵ درصد افزایش دهند. از طرفی تولید داخلی ذرت و سویا به دلیل ابرچالش بحران آب همچنان محدود است (مثلاً سویا حداکثر ۱۵۰ هزار تن در سال تولید داخلی دارد)، بنابراین تمرکز باید روی بهبود بهرهوری، کاهش ضایعات، ارتقاء رقابت پذیری، رتبهبندی کارخانجات (که تا کنون بخش زیادی از آن انجام شده) و توسعه زنجیرههای یکپارچه تولید محصولات پروتئینی باشد. البته ما در همین وضعیت نیز خوشبین هستیم که با همکاری دولت و بخش خصوصی، امنیت پروتئینی کشور حفظ و حتی تقویت شود.
طی دو هفته گذشته چه فعل و انفعالی در فرایند تامین و توزیع نهادهها و تولید و توزیع خوراک رخ داده است؟ آیا نهادهها و خوراک مورد نیاز با روال منظم و طبیعی در حال توزیع است؟
کمی به قبلتر از جنگ بازگردیم. حذف ناگهانی ارز ترجیحی بدون برنامهریزی کافی، شوک قیمتی شدیدی ایجاد کرد و هزینه تولید محصولات پروتئینی به ویژه مرغ و تخممرغ را در برخی دورهها تا ۴ برابر افزایش داد. این موضوع سرمایه در گردش دامداران و مرغداران و آبزی پروران و کارخانجات خوراک دام را به شدت تحت فشار قرار داد و بسیاری از واحدها را برای خرید نهادههای دامی که در سامانه بازارگاه به میزان نیاز تامین شده با مشکل مواجه کرد. همچنین جنگ رمضان نیز به نوبه خود بر این مشکلات افزود و برنامههای در دست دولت و بخش خصوصی برای تامین مالی و سرمایه در گردش را مختل کرد. با این حال به طور شبانه روزی در تلاشیم که نگذاریم جریان واردات نهادههای دامی و تامین و توزیع مواد اولیه کارخانجات خوراک دام از حالت طبیعی خود خارج شود و ناگفته پیداست با حمایت واقعی دولت و مسئولان مربوطه در وزارت جهاد کشاورزی و بانک مرکزی و بانکهای عامل به ویژه بانک کشاورزی میتوانیم از این برهه حساس نیز با موفقیت عبور نماییم.
دیدگاه تان را بنویسید