کارشناسان معتقدند در بودجه ۱۴۰۵ به تامین ویتامینها، ریزمغذیها، بهرهوری و الگوی کشت متناسب با محدودیت آب توجه کافی نشده است.
بررسی لایحه نشان میدهد بین اهداف امنیت غذایی و ابزارهای تحقق آن فاصله وجود دارد؛ درحالیکه بر تولید و بهرهوری تأکید شده، در تحقیقات، مدیریت آب، توسعه گلخانهها و الگوی کشت محدودیتهایی دیده میشود و تمرکز بر برخی محصولات میتواند موجب عدم تعادل شود.
روزبه عباسزاده، رئیس پژوهشکده کشاورزی سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران، بر لزوم تخصیص منابع به تحقیقات کاربردی، سامانههای تولید، گلخانهها و مدیریت مصرف آب تاکید دارد و سیبزمینی و کشاورزی شهری را بخشهای مغفول میداند.
احمد بناکار،کارشناس حوزه کشاورزی، نیز بیتوجهی به تحقیق، دانشگاهها، نیروی انسانی متخصص، مدیریت کشت منطقهای، توسعه گلخانهها، مصرف سوخت و تأثیر ویلاسازی را از مشکلات سیاستگذاری میداند و بر لزوم هماهنگی نهادی و توجه به پیامدهای جنگ تأکید میکندآنچه روشن است اهمیت فاصله میان اهداف و ابزار، ضعف تحقیقات و نوآوری، تمرکز نامتوازن بر محصولات، نبود الگوی کشت اجرایی و ضرورت بازتعریف نقش دولت از تخصیصدهنده منابع به تنظیمگر است.
دیدگاه تان را بنویسید